BÖLÜM 4: ETKİLEŞİM BECERİLERİNİ KAZANDIRMAK

MODÜL 17
İLETİŞİM KURMA VE SOHBET ETME BECERİLERİ

İletişim Müdahalelerini Değerlendirmeye Yönelik Öneriler

American Psychological Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th Baskı).Washington, DC: American Psychological Association.

American Speech-Language-Hearing Association (ASHA). (2006). Guidelines for speechlanguage pathologists in diagnosis, assessment, and treatment of autism spectrum disorders across the life span [Guidelines]. www.asha.org/policy.

Birkan, B. (2011). Otizmli çocuklara konuşma becerilerinin öğretimi: Replikli öğretim. Özel Eğitim Dergisi, 12(1), 57-69.

Birkan, B. (2013). Etkinlik Çizelgeleri: Otizmli çocuklara bağımsızlık, sosyal etkileşim ve seçim yapmayı kazandırma. Özel Eğitim Dergisi, 14(1), 61-76.

Bondy, A. S., & Sulzer-Azaroff, B. (2002). The Pyramid approach to education in autism. Newark, Delaware: Pyramid Eduational Products.

Brown, J. L., Krantz, P. J., McClannahan, L. E., & Poulson, C. L. (2008). Using script fading to promote natural environment stimulus control of verbal interactions among youths with autism. Research in Autism Spectrum Disorders, 2, 480-497. doi: 10.1016/j.rasd.2007.08.006

Charlop-Christy, M. H. (2008). How to do incidental teaching. Austin, TX: Pro-Ed.

Charlop-Christy, M. H., & Carpenter, M. H. (2000). Modified incidental teaching sessions: A procedure for parents to increase spontaneous speech in their children with autism. Journal of Positive Behavior Interventions, 2, 98-112. doi: 10.1177/109830070000200203

Delmolino, L., & Harris, S. (2004). Incentives for change: Motivating people with autism spectrum disorders to learn and gain independence. Bethesda, MD: Woodbine House.

Fenske, E. C., Krantz, P. J., &  McClannahan, L. E. (2001). Incidental teaching: A non-discrete trial teaching procedure. C. Maurice, & R. M. Foxx (Ed.) Making a difference: Behavioral intervention for autism (ss.75-82). Austin, TX: Pro-Ed.

http://www.spiesforparents.cpd.usu.edu

Kırcaali-İftar, G. (2003). Otistik özellik gösteren çocuklara iletişim becerilerinin kazandırılması. İstanbul: Ya-Pa.

Kırcaali-İftar, G., Kurt, O., ve Ülke Kürkçüoğlu, B. (2014). Otistik çocuklar için davranışsal eğitim programı II (OÇİDEP). Ankara: Anı Yayıncılık.

Kırcaali-İftar, G., ve Odluyurt, S (2018). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere iletişim becerilerinin kazandırılması. E. Tekin İftar (Ed.), içinde Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri (ss. 297-231). Eskişehir, Vize Akademi.

Krantz, P. J., & McClannahan, L. E. (1993). Teaching children with autism to initiate to peers: Effects of a script-fading procedure. Journal of Applied Behavior Analysis, 26(1), 121-132.

MacDonald, R. P. F. (2008). Hey, look, it’s a train. E. Cipani (Ed.), Triumphs in early autism treatment (ss. 55-69). NY: Springer.

Odluyurt, S., Değirmenci, H. D., Adalıoğlu, İ., & Kapan, A. (2015). Otizmli çocuklara doğrudan ve video modelle birlikte sunulan pecs uygulamasının etkilerinin karşılaştırılması. International Journal of Early Childhood Special Education, 7(2), 316-342.

McClannahan, L. E., & Krantz, P. J. (1997). In search of solutions to prompt dependence: Teaching children with autism to use photographic activity schedules. M. Baer and E. M. Pinkston (Ed.), içinde Environment and Behavior (ss. 271-278). Boulder, CO: Westview Press.

McClannahan, L. E,. & Krantz, P. J. (1999). Activity schedules for children with autism: Teaching independent behavior. Bethesda, MD: Woodbine House.

Rappaport, M. (1996). Strategies for promoting language acquisition in children with autism. C. Maurice (Ed.), Behavioral intervention for young children with autism: A manual for parents and professionals, (ss. 307-319), Austin, TX: Pro-Ed,

Topuz, Ç. (2016). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylerin sözel etkileşim becerilerini arttırmada işitsel replik ve replik silikleştirme uygulamasının etkililiği. (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi,  Eskişehir, Türkiye.

Wolery, M., Ault, M. J., & Doyle, P. M. (1992). Teaching students with moderate to severe disabilities: Use of response prompting strategies. NY: Longman.

Wong, C., Odom, S. L., Hume K., Cox A. W., Fetting, A., & Kucharczyk S.,… Schultz, T. R. (2014). Evience-based practices for children, youth, and young adults with autism spectrum disorder. Chapel Hill: The University of North Carolina, Frank Porter Graham Child Development Institute, Autism Evidence-Based Practice Review Group.